De wijzen uit het oosten

Vers 1

Ver in het oosten, in de donkere nacht,

waakten wijzen, stil en klein.

Toen brak een nieuwe ster door ’t duister,

helderder dan anderen met hun schijn.

Zij kenden Gods oude beloften,

en volgden trouw het hemels licht.

Hun harten zochten naar de Koning,

door God Zelf vroeger aan hun bericht.

Vers 2

Eerst kwamen zij in Jeruzalem,

en vroegen: “Waar is Israëls Heer?

Wij zagen Zijn ster in het oosten,

wij kwamen om Hem te geven alle eer.”

Herodes schrok, de stad werd onrustig,

de Schrift wees Bethlehem toen aan.

De wijzen volgden weer de ster,

terwijl de anderen bleven staan.

Vers 3

Toen verscheen opnieuw de ster,

zij wees precies de woning aan.

Daar troffen zij het Kind met Jozef en Maria aan.

Zij knielden neer en aanbaden Hem.

Zij brachten goud en reine wierook,

en mirre als kostbaar eerbewijs.

De Koning kwam in diepe eenvoud,

maar waardig alle lof en prijs.

Vers 4

God waarschuwde hen in een droom:

“Keer niet langs Herodes weg terug.”

Zij gehoorzaamden de HEERE,

en gingen langs een andere weg terug.

Zo roept de Heere ook ons heden:

zoekt Christus zoals eens de wijzen deden,

Wie in het geloof tot hem gaat,

ontvangt Zijn heil dat nooit vergaat.