De Heer van de wijngaard

Vers 1

Toen d’ ochtend nog haar dauw behield,

ging de Heer naar ’t marktplein heen.

Hij zag mannen werkloos wachten,

niemand nam hen met zich mee.

“Komt, gaat heen werken in Mijn wijngaard,

één penning is uw dagloon waard.”

En zij gingen op Zijn roepen,

werkend naar Zijn woord.

Vers 2

Toen de zon reeds hoger klom,

ging de Heer opnieuw op weg.

Nog andren zag Hij werkloos staan,

zonder hoop, zonder werk.

"Kom ook gij in Mijn wijngaard werken;

wat recht is, zal Ik u geven."

Zij vertrouwden op Zijn goedheid,

Op Zijn woord hun gegeven..

Van 't eerste uur tot 't elfde uur,

Zijn stem bleef mensen roepen.

De Heer zocht zelf de werkelozen,

die niemand wilde huren.

Refrein

Genade kent geen mensenmaat,

zij vloeit uit Gods ontferming.

Niet wie 't langst heeft ge-arbeid,

maar wie leeft van Zijn genade.

Eén is 't loon voor al Gods kindren,

één is Christus, één het leven.

Niet verdiend door eigen werken,

maar uit vrije gunst gegeven.

Vers 3

Toen de avond was gekomen,

klonk het woord van de Heer:

"Roep nu de arbeiders tezamen,

geef hun het toegezegde deel.

Wie slechts één uur had gewerkt,

ontving ook een penning.

Toen verwachtten de eersten méér,

maar hun loon was ook een penning.

Vers 4

Morrend kwamen zij tot Hem:

"Wij droegen hitte, last en zweet.

Hoe ontvangen zij hetzelfde,

die nauwelijks hebben meegewerkt?"

Maar de Heer sprak zacht en ernstig:

"Vriend, doe Ik u enig onrecht?

Waren wij niet overeengekomen,

Dat u deze dag voor een penning zou komen.

Vers 5

"Mag Ik met het Mijne doen,

wat Mij goeddunkt in Mijn raad?

Is uw oog soms boos geworden,

omdat Ik goed ben in Mijn daad?"

Niet de mens bepaalt de genade,

niet verdienste opent de deur.

God ontfermt naar Zijn welbehagen,

tot verheerlijking van Zijn eer.

Refrein

Genade kent geen mensenmaat,

zij vloeit uit Gods ontferming.

Niet wie 't langst heeft gewerkt,

maar wie leeft van Zijn genade.

Eén is 't loon voor al Gods kinderen,

één is Christus, één het leven.

Niet verdiend door eigen werken,

maar uit vrije gunst gegeven.

Vers 6

Zo zijn de laatsten vaak de eersten,

en de eersten achteraan.

Want de Heer der wijngaard geeft het leven,

zoals het Hem behaagd.

Wie tot Christus wordt geroepen,

vroeg of laat in 's levenstijd,

roemt niet in zijn eigen arbeid,

maar in Gods barmhartigheid.