Richt mijn hart op U

Richt mijn hart op U

Richt mijn hart op U gebruikt het beeld van een schip dat over zee zijn bestemming zoekt. Zonder een betrouwbare richting kan een schip afdrijven en uiteindelijk zijn bestemming missen. Zo heeft ook ons leven een vast richtpunt nodig.

De Bijbel leert ons dat wij die richting niet vanzelf in onszelf vinden. Ons eigen hart kan ons misleiden en de wereld wijst ons vele verschillende wegen. Daarom hebben wij Gods Woord nodig om onze koers te bepalen.

Maar het lied gaat nog een stap verder. God heeft ons niet alleen woorden gegeven die de weg aanwijzen. Hij heeft Zijn Zoon gegeven, en Christus zegt van Zichzelf:

„Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven.”

— Johannes 14:6

Daarom is de diepste bede van het lied niet alleen: Heere, laat mij de goede keuzes maken, maar:

„Richt mijn hart op U.”

Vers 1 – Wij kennen uit onszelf de weg niet

Het eerste vers beschrijft ons leven als een reis. Een mens kan allerlei plannen maken en denken dat hij weet welke weg goed is, maar de Schrift waarschuwt ervoor alleen op ons eigen inzicht te vertrouwen.

„Vertrouw op den HEERE met uw ganse hart, en steun op uw verstand niet. Ken Hem in al uw wegen, en Hij zal uw paden recht maken.”

— Spreuken 3:5–6

Ook Jeremia zegt:

„Ik weet, o HEERE! dat bij den mens zijn weg niet is; het is niet bij een man, die wandelt, dat hij zijn gang richte.”

— Jeremia 10:23

Daarom klinkt in het lied het gebed dat God Zelf onze richting bepaalt.

Zoals een schip zonder richting over de zee kan afdrijven, zo kunnen ook wij geestelijk stuurloos raken wanneer wij onze eigen weg kiezen.

Vers 2 – Gods Woord als kompas

Het tweede vers brengt het beeld van het kompas naar voren.

Een kompas verandert zijn richting niet omdat de reiziger liever een andere kant op wil. Juist daarom is het bruikbaar: buiten de reiziger ligt een vast oriëntatiepunt waaraan hij zijn koers kan toetsen.

Zo ligt ook de waarheid niet in onze wisselende gevoelens of gedachten. God heeft ons Zijn Woord gegeven.

„Uw woord is een lamp voor mijn voet, en een licht voor mijn pad.”

— Psalm 119:105

De wereld kan andere wegen aanwijzen en ons eigen hart kan daarin meegaan. Maar Gods Woord blijft het vaste richtsnoer.

Daarom bidt het lied:

„Laat dat het kompas van mijn leven zijn, dat steeds mijn koers naar U bepaalt.”

Het beeld betekent dus niet dat de Bijbel ons voor iedere dagelijkse beslissing een kant-en-klaar antwoord geeft. Wel leert Gods Woord ons Wie God is, wat goed en kwaad is en waarop ons leven uiteindelijk gericht moet zijn.

Vers 3 – Christus is méér dan het kompas

In het derde vers komt het belangrijkste keerpunt.

Het christelijk geloof bestaat niet alleen uit het volgen van goede aanwijzingen. Uiteindelijk wijst Gods Woord ons naar een Persoon.

Christus zegt:

„Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader dan door Mij.”

— Johannes 14:6

Hij zegt niet alleen: Ik ken de weg.

Hij zegt:

„Ik ben de Weg.”

Daarom kan het geestelijke kompas uiteindelijk maar één richting hebben: naar Christus.

De Hebreeënbrief roept ons daarom op:

„Ziende op den oversten Leidsman en Voleinder des geloofs, Jezus…”

— Hebreeën 12:2

Niet onze eigen kracht, wijsheid of godsdienstigheid brengt ons bij de Vader. Christus alleen is de weg tot God.

Vers 4 – Koers houden in storm en mist

Een kompas is misschien wel het belangrijkst wanneer de reiziger zijn omgeving niet meer als oriëntatiepunt kan gebruiken.

Op zee kan mist het zicht wegnemen. Een storm kan een schip uit zijn koers drukken. Dan kan de schipper niet alleen vertrouwen op wat hij ziet of voelt.

Dat beeld past bij het geloof.

Er kunnen perioden zijn waarin wij Gods weg niet begrijpen. Omstandigheden kunnen anders lopen dan wij hadden verwacht. Gevoelens kunnen veranderen en zekerheid kan plaatsmaken voor twijfel.

Maar Gods waarheid verandert niet mee met onze omstandigheden.

„Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en in der eeuwigheid.”

— Hebreeën 13:8

Daarom bidt het lied niet om een reis zonder storm, maar om een koers die ook in de storm op Christus gericht blijft.

Steeds opnieuw de koers corrigeren

Er zit nog een belangrijke gedachte in het beeld van het kompas.

Een schip kan ongemerkt afdrijven. Daarom wordt onderweg steeds opnieuw gekeken of de koers nog klopt.

Dat geldt ook voor het geestelijke leven.

We kunnen ongemerkt steeds meer gericht raken op bezit, werk, menselijke waardering, zorgen of onze eigen verlangens. Daarom hebben we telkens opnieuw Gods Woord nodig om ons leven eraan te toetsen.

De bede uit Psalm 139 past daar prachtig bij:

„Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart; beproef mij, en ken mijn gedachten. En zie, of bij mij een schadelijke weg zij; en leid mij op den eeuwigen weg.”

— Psalm 139:23–24

Dat is eigenlijk ook de bede van dit lied:

Heere, wanneer mijn koers afwijkt, richt mij opnieuw op U.

De bestemming

Het lied eindigt niet op zee.

Er is een bestemming.

De laatste regels spreken over het einde van onze levensreis en het thuiskomen bij God. Daarmee wordt het beeld van de reis verbonden met de christelijke hoop.

Christus is niet alleen Degene Die onderweg richting geeft. Hij is ook Degene door Wie de gelovige uiteindelijk bij de Vader thuiskomt.

Daarom eindigt het lied:

„Breng mij thuis door Jezus Christus, waar geen dwalen meer zal zijn.”

De kern van Richt mijn hart op U

Ons eigen hart is geen betrouwbaar kompas. De wereld kent vele wegen. Gods Woord geeft een vast richtsnoer. En dat Woord wijst ons uiteindelijk naar Christus.

Gods Woord wijst de koers. Christus is de Weg. Het geloof houdt het oog op Hem gericht.

Ook wanneer storm of mist het zicht beneemt, blijft Hij Dezelfde.

Daarom is de centrale bede van het lied:

Richt mijn hart op U, mijn Heere. Richt mijn ogen op Uw Zoon. Laat Uw Woord mijn wegen leiden, houd mijn koers naar U alleen.

Bijbelgedeelten: Spreuken 3:5–6; Psalm 119:105; Psalm 139:23–24; Jeremia 10:23; Johannes 14:6; Hebreeën 12:2; Hebreeën 13:8.