Noach - De zondvloed

NOACH - DE ZONDVLOED

Deel 1 - Noach vond genade

Vers 1

Toen de aarde was verdorven,

vol van onrecht en geweld,

zag de HEERE d’aard der mensen:

ieder hart op kwaad gesteld.

Al hun denken, al hun streven

was voortdurend boos en slecht;

en het smartte God in ’t hart

dat de mens Hem had veracht.

Vers 2

Maar Noach vond bij God genade,

wandelde oprecht met Hem;

te midden van een boos geslacht

luisterde hij naar Gods stem.

Toen heeft God tot hem gesproken:

“’t Eind van al het vlees is daar,

want de aarde is vol geweld;

Noach, hoor Mijn woorden aan.”

Slot

God verdraagt de zonde lang,

maar Zijn oordeel komt gewis.

Zalig wie Zijn roep mag horen

en bij Hem geborgen is.

Deel 2 - Door het geloof gebouwd

Vers 3

God sprak tot Noach: “Bouw een ark,

maak haar sterk van goferhout;

deel haar af in vele kamers,

zoals Ik het u ontvouw.

Want een vloed zal straks de aarde

dekken door Mijn Godsgericht;

maar met u maak Ik Mijn verbond:

in de ark is uw behoud.”

Vers 4

Jaren klonk de slag der hamer,

dag aan dag ging Noach voort.

Om hem heen ging elk zijn wegen,

niemand achtte op Gods Woord.

Door ’t geloof volbracht hij alles,

zoals God hem had gezegd;

wat voor mensen dwaas mocht schijnen,

werd door Noach niet weerlegd.

Slot

Geloof rust enkel op Gods spreken,

ook als niets vervulling meldt;

het gehoorzaamt en blijft wachten,

omdat Gods belofte geldt.

Deel 3 - Toen sloot de HEERE toe

Vers 5

Van de dieren kwamen zij,

twee aan twee naar Gods bevel;

van de reine zeven paren,

zoals God het had verteld.

Noach ging met heel zijn huis

door de open deur naar binnen;

toen heeft God de deur gesloten:

daar mocht hun behoud beginnen.

Vers 6

Toen ontsprongen de fonteinen,

veertig dagen viel de regen;

water steeg tot boven bergen,

alles werd door vloed bedekt.

Honderdvijftig dagen dreven

Noach en de zijnen voort;

veilig in de ark geborgen,

naar de waarheid van Gods Woord.

Slot

In het oordeel op de aarde

had God Zelf behoud bereid.

Hij bewaarde Noach veilig

in de ark der zekerheid.

Deel 4 - God gedacht aan Noach

Vers 7

Maar God dacht opnieuw aan Noach

en aan al wat bij hem was;

Hij deed wind gaan over ’t water,

en de watervloed nam af.

Eerst vloog uit de ark een raaf,

daarna werd een duif gezonden;

met een olijfblad keerde zij terug:

droge aarde werd gevonden.

Vers 8

Toen sprak God: “Ga uit de ark,

met al wat leeft, bewoon de aarde.”

Mens en dier traden naar buiten;

bij het altaar dankte Noach Hem.

God stelde Zijn boog in de wolken

tot een teken van ’t verbond:

“Nooit zal meer een vloed verderven

al wat op de aarde woont.”

Slot - God verdraagt de zonde lang

God verdraagt de zonde lang;

Zijn oordeel komt gewis.

Maar Hij zal Zijn kind’ren dragen

die Hij nooit vergeten is.

Wie bij Hem zijn schuilplaats vinden,

worden door Zijn trouw bewaard;

want de HEERE houdt Zijn woorden,

zoals ’t teken ons verklaart.